لاله گون

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا)، امكان شنيدن و دريافت فايل صوتی «مصطفای شهيد» روايتی از ديدار و حضور حضرت امام خامنه‌ای در منزل دانشمند جوان شهيد مصطفی احمدی روشن، از پايگاه اينترنتی دفتر حفظ و نشر آثار مقام معظم رهبری فراهم شد.

شهيد مصطفی احمدی روشن چندی پيش در يك عمليات تروريستی توسط عوامل آمريكا و اسرائيل در تهران به شهادت رسيد. رهبر معظم انقلاب نيز در پيامی ضمن محكوميت اين حادثه، اين‌چنين فرمودند: «رشد شتابنده علمی و فتح قله‌های دانش كه با همت و عزم جوانان مؤمن و غيور و توانائی چون مصطفای شهيد رونق يافته، امروز قائم به هيچ فردی نيست، اين يك جنبش تاريخی و برخاسته از يك عزم خلل‌ناپذير ملی است. ما به كوری چشم سران اردوگاه استكبار و نظام سلطه، اين راه را با قوت و اراده‌ راسخ دنبال خواهيم كرد و پيشرفت رشك‌آور ملت بزرگ خود را به رخ دشمنان عنود و حسود خواهيم كشيد، و البته از مجازات مرتكبان اين جنايت و عاملان پشت صحنه‌ آن هم هرگز چشم‌پوشی نخواهيم كرد.»

در بخشی از اين فايل صوتی می‌شنويم: «ساعتم را نگاه كردم. هنوز يك دقيقه نشده بود از ورود رهبر به منزل كه ايشان گفت: خوب! خدا درجات اين شهيدِ عزيزِ ما را متعالی كند، با شهدای صدر اسلام، با شهدای بدر و احد، با شهدای كربلا محشور كند ان شاءالله.

اين خلاف رويه‌ ايشان بود كه اينقدر بی‌مقدمه شروع كنند در خانه شهيدی به صحبت. اول معمولاً می‌نشستند و می‌شناختند و گپ و گفت می‌كردند ولی اينجا نه. بعد هم برايم جالب شد كه نگفتند «شهيدتان»، گفتند «شهيد ما».

و البته فرصت شد تا من خودم هم چهره‌ رهبر را ببينم؛ جدی، با هيبت، با ابهت، كمی غمگين و ناراحت و البته مصمم. اين هم چهره‌ای نبود كه در شش يا هفت خانه شهدا كه قبلاً تجربه رفتنشان را داشتم از ايشان ديده باشم. معمولاً شاد، سرزنده و با نشاط بودند.

«دو ارزش در جوان شما به خوبی تبلور پيدا كرد كه هركدام به تنهايی مايه افتخار است. يكی جنبه‌ علم و تحقيق و تسلط بر كار مهمی كه زير دستش بود... اين يك بعدش است كه مايه‌ افتخار است هم برای خانواده و اطرافيان، هم برای ما.

بعد دوم اهميتش بيشتر است كه همان بعد معنوی و الهی است. بعد دوم همان چيزی است كه او را آماده می‌كند برای شهيد شدن. حالا البته شهيدشدن برای ما كه اهل دنيا هستيم، برای شما كه پدر و مادر و همسر هستيد و محبت داريد نسبت به او، تلخ است چون در عرصه‌ ظاهر زندگی فقدان است؛ از دست دادن است؛ اين پوسته‌ شهادت است... لكن اصل شهادت چيزی غير از اين است، برتر از اين حرف‌ها است. اصل شهادت اين است كه انسان ناگهان از درجات عاليه‌ الهی سر دربياورد و مقامش از فرشتگان بالاتر برود. آن زندگی اصلی كه همه‌ ما بعد از چند سال بالاخره واردش می‌شويم خواه ناخواه، در آن زندگی ابدی جايگاهش عالی بشود، رتبه‌اش عالی بشود، مورد توجه باشد، فيض او در روز قيامت به ديگران برسد، یَسْعَى نُورُهُم بَیْنَ أَیْدِيهِمْ وَ بِأَیْمَانِهِم؛ در ظلمات قيامت وقتی بندگان خوب كه از جمله‌ آن‌ها جوان شما است، حركت می‌كنند آنجا را روشن می‌كنند. در آن روز منافقان می‌گويند از نورتان به ما هم بدهيد و اين‌ها جواب می‌دهند، قِيلَ ارْجِعُوا وَرَاءكُمْ فَالْتَمِسُوا نُورًا؛ برويد پشت سرتان را نگاه كنيد، زندگی دنيايی‌تان را نگاه كنيد، اگر نوری قرار است داشته باشيد از آنجا بايد داشته باشيد. اين بعد دوم شخصيت جوان شما و همه شهدا است...».