شهيد سيّد احمد سجّادى نوش‏آبادى سيّد احمد سال 1345ش در شهر نوش‏آباد متولّد شد. كودكى بيش نبود كه از نعمت پدر محروم گشت. در اين زمان بود كه محروميّت را با تمام وجود احساس كرد و براى همين در اوقات فراغت براى كمك به امرار معاش خانواده كار مى‏كرد. او حضورش را در دفاع مقدّس نوعى دفاع از انقلابى مى‏دانست كه به وسيله‏ى محرومان و به رهبرى امام قدس‏سره به دست آمده است. كلاس اوّل دبيرستان بود كه از طريق جهادسازندگى به آبادان اعزام شد. در دومين مرحله از طريق بسيج به مناطق عمليّاتى دزفول رفت. لحظات آخر عمر با كمال اطمينان مى‏گفت: «ان شاءالله شهيد مى‏شوم و در جوار رحمت الهى جاى خواهم گرفت». آرى چنين شد و در تاريخ 16/8/60 در جبهه‏ى دزفول شهد شهادت را نوشيد. روحش شاد، يادش گرامى و راهش مستدام باد.

فرازهایی از وصیت نامه شهید بزرگوار

«... تو اى مادر، تا به حال كه زينب‏گونه رفتار كرده‏اى، از تو مى‏خواهم تا هر وقت كه مى‏توانى زينب گونه رفتار كن كه خدا پشتيبان ماست. برادران عزيزم، بدانيد و آگاه باشيد كه من خودم اين راه را انتخاب كردم و از قيد و بندها رها شدم و آرزوى شهادت را در سر مى‏پرورانم. اى امّت قهرمان، قدر اين انقلاب را بدانيد و از بيانات امام استفاده كنيد كه به‏راستى خدا نعمت عظيمى با ما عنايت نموده كه در اين برهه از تاريخ چنين رهبرى را به ما داده است...»

با سلام

به زودی زندگینامه و وصیتنامه وعکس

سهدای دانش آموز شهر نوش آباد در استان اصفهان

در این وبلاگ قرار می گیرد.