در سال 1346 در قم متولد شد و در محيطي مذهبي و خانواده اي متدين پرورش يافت. در آستانه انقلاب به واسطه حوادث آن دوران، روح وي نيز مانند ميليون ها جوان و نوجوان ديگر كشور، دچار تحولات عظيمي شد و شيفته حضرت امام گرديد. حسين نوجواني شجاع، فعال، كوشا و خوش برخورد بود و به مطالعه علاقه زيادي داشت. با وجود آنكه به سن تكليف نرسيده بود، نماز مي خواند و همچنين براي والدين خود احترام خاصي قائل بود.
 
 

 دوازده ساله بود كه حوادث كردستان پس از انقلاب اتفاق افتاد. او كه عاشق امام و انقلاب بود خود را به كردستان رساند، اما به دليل سن و سال كمش او را بازگرداندند. با شروع جنگ تحميلي، در همان روزهاي نخست، تصميم مي گيرد به جبهه برود و با سختي فراوان عازم خرمشهر مي شود و با وجود سن و سال كم به فرماندهان ثابت مي كند كه لياقت و شهامت حضور در جبهه را دارد. او در همان مدت كوتاه رشادت هاي فراواني از خود نشان داد.
 
 حسين به اتفاق دوست شهيدش محمدرضا شمس كه در يك سنگر قرار داشتند، در هجوم عراقي ها، محاصره مي شوند. محمدرضا زخمي مي شود و حسين با سختي و زحمت زياد او را به پشت خط مي رساند و به جايگاه قبلي خود برگشته و مشاهده مي كند كه 5 تانك عراقي به طرف رزمندگان اسلام هجوم آورده و در صدد محاصره و قتل عام آنانند. حسين، در حاليكه تعدادي نارنجك به كمر خود بسته بود به طرف تانك ها حركت مي كند . تيري به پاي او مي خورد اما در اراده پولادين او خللي وارد نمي كند و در همان حال موفق مي شود كه خود را به تانك پيش رو رسانده و با استفاده از نارنجك آن را منفجر كند. دشمن در اين حال تصور مي كند كه حمله اي صورت گرفته و با سرعت تانك ها را رها كرده و فرار مي كند؛ در نتيجه، حلقه محاصره شكسته مي شود و پس از مدتي نيروهاي كمكي نيز مي رسند و آن قسمت را از وجود متجاوزين پاكسازي مي كنند.
 
 خبر اين اقدام رشادت گونه وي به سرعت در بين مردم پيچيد و حضرت امام(ره) طي پيامي از ايشان به عنوان«رهبر مبارزه» ياد كرد و به راستي حسين فهميده را مي توان رهبر استشهاديون جهان اسلام نام نهاد، چرا كه امروزه تمامي مبارزين و استشهاديون سرتاسر جهان اسلام، بالاخص مجاهدين غيور جبهه نبرد با دشمن صهيونيستي در فلسطين و لبنان به ايشان اقتدا نموده اند.
 
 حضرت آيت الله العظمي خامنه اي در عباراتي در توصيف اقدام اين شهيد بزرگوار مي فرمايد: «در ابتدا اشاره اي بكنم به اين كه امروز «روز جوان و نوجوان» است و مناسبت آن هم شهادت يك نوجوان بسيجي - شهيد حسين فهميده - است. اين از آن مواردي است كه شخصيتهاي حقيقي، به نماد و به حقايق اسطوره گون تبديل مي شوند. ما در تاريخ خود از اين موارد بسيار داريم. اي بسا حوادثي كه امروز وقتي گفته شود، از بس عجيب است همه تصور كنند كه اسطوره و افسانه است؛ اما حقيقت است. نمونه هاي آن را ما در زمان خودمان بارها و بارها ديده ايم و شنيده ايم و از جمله زيباترين آنها، شهادت اين نوجوان بسيجي است. او سيزده ساله بود؛ اما با رشد، با شعور، با اراده و مصمم، كه كشور خود را مي شناخت، امام خود را مي شناخت، دشمن خود را مي شناخت، اهميت وجود و فعاليت خود را هم مي شناخت و رفت اين سرمايه را تقديم عزت كشور و آينده انقلاب و منافع و مصالح مردم كرد. جسم او رفت؛ اما روحش زنده ماند، يادش ابدي شد و خاطره اش به صورت اسطوره درآمد. اين الگوست.
 

 جوانان و نوجوانان عزيز من! همه شما مي توانيد در كشورتان نقش پيدا كنيد. يك روز نقش، نقش «حسين فهميده» بود؛ يك روز نقشهاي ديگر است.» (8/8/77)روز شهادت حسين فهميده روز «نوجوان» و روز «بسيج دانش آموزي» نام گذاري شده است